Ρήξη Δικεφάλου Βραχιόνιου Μυός

Ο δικέφαλος βραχιόνιος (Biceps brachialis)  μυς αποτελείται από δύο μυϊκές γαστέρες, τη μακρά και τη βραχεία, οι οποίες εκφύονται από το άνω χείλος της ωμογλήνης και την κορακοειδή απόφυση αντίστοιχα.

Οι δύο γαστέρες ενώνονται μεταξύ τους και σχηματίζουν το δικέφαλο μυ, ο οποίος καταφύεται  με μορφή τένοντα στο άνω τμήμα της κερκίδας (σε ένα σημείο που ονομάζεται κερκιδικό όγκωμα του δικεφάλου) και με τη μορφή ριπιδίου στην περιοχή του άνω άκρου της ωλένης.

Εικόνα 1: Ανατομία δικέφαλου βραχιονίου μυός

Οι βλάβες από κάκωση του δικεφάλου μυός, περιλαμβάνουν τις :
•    Κακώσεις στο εγγύς άκρο της περιοχής έκφυσης  της μακράς κεφαλής του δικεφάλου στην ωμογλήνη που είναι και οι ποιο συχνές,
•    Τις βλάβες του τένοντα στην περιοχή της αύλακας του στο βραχιόνιο οστούν
•    Την αποκόλληση του τένοντα από την περιοχή κατάφυσής του στο κερκιδικό όγκωμα στον αγκώνα οι οποίες και αποτελούν μόνο το 2-3% του συνόλου των ρήξεων με συχνότητα 1.2 άτομο ανά 100.000 τον χρόνο.

Μηχανισμός κάκωσης
Η ρήξη της κερκιδικής κατάφυσης του δικεφάλου βραχιονίου παρατηρείται κυρίως σε άνδρες 30-50 ετών και αφορά στο επικρατές άνω άκρο. Κατά κανόνα συμβαίνει σε θέση 90o του αγκώνα, όταν η άρθρωση εκτελεί έκταση υπό αντίσταση (έκκεντρη φόρτιση του δικεφάλου μυός), όπως απότομη άρση βάρους ή απότομη συγκράτηση αυτού .

Εικόνα 2: Ρήξη του περιφερικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου μυ.  Η μάζα του μυ έχει συρρικνωθεί κεντρικά


Η ρήξη του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου γίνεται άμεσα αντιληπτή από τον ασθενή και εκδηλώνεται κλινικά με :
•    χαρακτηριστικό ήχο
•    πόνο
•    μειωμένη ικανότητα πρηνισμού/ υπτιασμού του αντιβραχίου,
•    βαθμιαία συρρίκνωση της μάζας του μυός («σημείο του ποπάϋ»)
•    φαίνεται ότι «κάτι λείπει» από τον αγκώνα σε σύγκριση με το υγιές, όπως το περιγράφουν, (λείπει η «χορδή» του κερκιδικού τένοντα του δικεφάλου, όπου κάποιος μπορεί να την ψηλαφήσει)
•    υποδόριο αιμάτωμα - εκχύμωση (μελανιά) στην πάσχουσα περιοχή (τις επόμενες κυρίως ημέρες). Εικ.3

Εικόνα 3: Ρήξη του περιφερικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου μυ. Τοπικό αιμάτωμα

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΑ
Ο απλός ακτινολογικός έλεγχος είναι συνήθως φυσιολογικός . Σπάνια αναδεικνύει απόσπαση τμήματος οστού από το κερκιδικό όγκωμα. Η διάγνωση απεικονιστικά γίνεται με τη διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας, όπου φαίνεται και που βρίσκεται το κολόβωμα ακριβώς.Εικ.4

Εικόνα 4: Ρήξη του περιφερικού τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου μυ.  Η μάζα του μυ έχει συρρικνωθεί κεντρικά.. Όπως φαίνεται στη μαγνητική

ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η θεραπεία είναι κατά βάση χειρουργική. Σε περιπτώσεις όπου ο ασθενής έχει μικρές λειτουργικές απαιτήσεις (μεγάλος σε ηλικία, γραφική εργασία) μπορούμε να συμβιβαστούμε με τη συντηρητική (μη χειρουργική θεραπεία). Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις, υπάρχει ένδειξη για χειρουργική αποκατάσταση της βλάβης.
Στην περίπτωση της συντηρητικής αντιμετώπισης έχουμε τα εξής :
•    Μείωση της δύναμης του δικέφαλου βραχιονίου, κάμψη του αγκώνα, συγκριτικά με του υγιές 20-30%
•    Μείωση  της δύναμης του υπτιασμού του αντιβραχίου κατά 30-40%
•    Η εμφάνιση του δικεφάλου (ποντικιού) γίνεται σαφώς πιο μικρή, συγκεκριμένα μέρος του συρρικνώνεται προς τα πάνω («σημείο του ποπάϋ»)
Η χειρουργική τεχνική, περιλαμβάνει τη διενέργεια μικρής τομής (4-5 εκ) στο ύψος της πρόσθιας επιφάνειας του αγκώνα και την εύρεση του αποσπασμένου τένοντα.  Στη συνέχεια, ράβουμε τον τένοντα του δικεφάλου με ειδικά πολύ ισχυρά ράμματα στην άκρη ενός ειδικού button(κουμπιού). Εικ. 5

Εικόνα 5: Ο κερκιδικός τένοντας του δικεφάλου που έχει ανευρεθεί και έχει συρραφεί με πολύ ισχυρά ράμματα, στην άκρη των οποίων περνάμε ένα ειδικό κουμπί τιτανίου

Έπειτα,  περνάμε μέσω οπής που δημιουργούμε  στην περιοχή του κερκιδικού ογκώματος το button και επανακαθηλώνουμε και συγκρατούμε τον τένοντα στη θέση αυτή, με τη βοήθεια των ραμμάτων. Εικ.6,7